به نظر من شما همینی که هستید باشید. لوس کردن یا نقش بازی کردن یا ادای کسی رو درآوردن مثل یه جور جذب کردن ترحم و توجه میمونه. کسی که شما رو دوست داشته باشه، باید همینجوری که هستید شما رو بخواد. چه بسا خیلی از نقش ها و نقاب ها هم موقع خستگی و بی حوصلگی میفتن و اون موقع هیچکس روحیه واقعی آدم رو نمیخواد